Drie weken geleden eindigde het wegseizoen op een onverwachte manier. Na een snelle koers in Zwolle was er vijf ronden voor het einde een valpartij waaraan ik niet meer kon ontkomen.

In de wedstrijd zelf zat ik op zich redelijk van voren, maar de echte vorm was er niet. Ik moest te vaak een kleine inspanning doen om goed mee te komen. Het parcour was ontzettend snel, maar mede door het ontbreken van echte bochten was het onmogelijk om weg te komen.

Vanaf een ronde of zeven voor het einde was iedereen een beetje op zoek naar een goed plekje vooraan. De wedstrijd verliep prima, totdat er vijf ronden voor het einde iemand vlak voor de finish met zijn stuur in de hekken terecht kwam. Voor mij gingen enkele renners naar de grond. Ik zat tussen de hekken links en vallende renners rechts en kon geen kant op. Op dat moment reden we met een snelheid van boven de 50 km/h richting de finish. Na ontzettend hard in te remmen te hebben geknepen ging ik over een renner en/of fiets heen en belande met een smak op het asfalt.

Op zich viel de schade erg mee; weinig schaafwonden en een fiets die er niet veel slechter uit zag. Nu drie weken later heb ik nog wel steeds last van de schouder waar ik op ben gevallen. Twee renners gingen de ambulance in, maar slechts 1 renner ging ook  daadwerkelijk naar het ziekenhuis. Een bijna komisch gezicht was een fiets die dwars doormidden was gebroken, het leek wel een zaagsnede van boven naar beneden. Als je eigenaar van het karretje bent zal het wel een stuk minder komisch zijn.

Het Marco Polo Clubkampioenschap heb ik laten schieten en ook het NSK zat er niet meer in. Ik maak er maar een relatief wat langere rustperiode van en ga vanaf november weer beginnen met de voorbereiding voor het seizoen 2010. Doel is om na enkele goede uitslagen in dit jaar, volgend jaar wel het podium te halen.We’ll see!

[youtube bN1QkfRRWsc]

Nog een video van hoe het dit jaar ook had kunnen aflopen (beelden Zwolle 2008).