Na de doordeweekse koers in Borne was er dit weekend 1 wedstrijd, namelijk de Ronde van de Maliebaan in Utrecht. Dit jaar was de eerste keer dat ik hieraan mee zou doen. Samen met Bjorn vertrokken we die zondag voor een dagje ‘ goed’ koersen.

De Maliebaan is Utrecht was goed te vinden, alleen was er geen kleedgelegenheid in de buurt. Niet geremd door eigen schaamte besloten we dat we ons ook prima in de aangrenzende buurt konden omkleden. Natuurlijk zijn er voor een koers spanningen en die moeten er voor de koers uit. De wijk leende zich niet voor wildplassen, dus zochten we ons heil bij een studentenhuis. De gastvrije bewoners lieten ons van hun toilet gebruik maken. Dit mooie studentenhuis zat vol met leuke kleine details, al kwamen sommige details weinig verheven over (zie foto).

Het parcour zelf bleek toch minder leuk dan in eerste instantie gedacht. Twee stukken weg (1 keer asfalt, 1 keer klinkers) van ongeveer 600 meter die gescheiden werden door een klein perkje. Er zaten 2 bochten in het parcour van 180 graden, waarvan 1 bocht ook nog een drempel had. Na een paar ronden had ik het al wel bekeken en ben ik achterin het peloton gaan zitten. Ik was de koers al helemaal zat en dacht al aan afstappen, maar bleef te makkelijk achterin zitten om ook echt af te stappen. In de laatste ronde liet ik het gedrang voor de sprint een beetje aan mij voorbij gaan, maar doordat het lintje aan de linkerkant van de weg te dicht tegen de goot aan reed kon ik aan de rechterkant makkelijk mijn positie verbeteren. Een achtste plek was dan ook een leuke beloning voor het doorrijden op dit parcours.