Na een rustig weekje was de Ronde van Eibergen weer de eerste koers van het weekend. Een mooie omloop over een kleine 7 kilometer met een lang stuk richting finish. Met het lekkere weer van zaterdag waren de ingrediënten er weer voor een mooie koers.

In tegenstelling tot de meeste lotingen dit jaar kon ik nu eens vooraan starten; lekker energie besparen in de eerste minuten. Als je dan drie keer uit je pedaal schiet in de eerste tweehonderd meter kun je wel stellen dat je zo’n fijne loting ook gewoonweg niet waard bent. De volgende koers maar weer buffelen na de start

De koers verliep wel lekker, niemand kwam echt weg en een echt zware koers werd het dan ook niet. Twee ronden voor het einde viel me pas op dat me nog maar met een kleine twintig man over waren; blijkbaar was deze groep al na een paar ronden ontstaan.

Vierhonderd meter voor de finish zag ik rechts van de weg een renner met een leuke snelheid voorbij onze groep rijden; ik bedacht me niet en pakte zijn wiel. Driehonderd meter voor de finish kon ik mezelf al wel weer voor de kop slaan, ik moest van de 11 terug naar de 12 en verloor een stukje snelheid. Op tweehonderd meter voor de finish kwam dan ook het grootste gedeelte van de kopgroep nog langs mij heen, waardoor ik op een 11 plek eindigde.

De koers zelf was erg lekker verlopen; pas na de tijd hoorde ik dat Patrice Slagman met een sleutelbeenbreuk naar het ziekenhuis was afgevoerd. Meer informatie over die valpartij staat hier